Imię: ***(3)Casionay
Znaczenie imienia: ---
Pseudonim w stajni: Cassia
Rasa: Holsztyńska
Płeć: Klacz
Data urodzenia: 12 stycznia 2010
Matka: *Anyi [Black Power]
Ojciec: *Casall Ask [Anemone Stall]
cross [medium-hard]
dresaż [L-P]
skoki [N-C]
Historia: Ta piękna gniadoszka urodziła się na terenie Black Power Stud podczas organizowanych dni hodowlanych. Po przygotowaniu jej do sportu, trafiła do Florence Sport Stud, gdzie stała przez długi czas, jednak... właścicielka nic z nią nie robiła. Jak i zresztą z pozostałymi końmi ze swego stada. Klaczka stała, marnowała się, a była naprawdę utalentowana. W końcu Agnes coś tknęło i pojechała do Florence. Miała drobny problem z odnalezieniem się w stadninie, bo nie znalazła tam ani żywej duszy, miejsce zdawało się być całkowicie opuszczone. Znalazła w końcu spory budynek, który wyglądał jej na stajnię. Weszła do środka i znalazła tam kilka koni. W prawdzie nie wyglądały na głodne czy chore, ale ich kondycja z pewnością nie była wzorowa. Głównie dlatego, że widać było po nich długi czas stania w boksie oraz na padoku, niektóre z nich miały dość wątpliwą budowę mięśniową. Gdy tak przechodziła po wszystkich boksach, zauważyła nagle Casionay. Piękną gniadoszkę. Pamiętała ją jeszcze z czasów dni hodowlanych w Black Power i zawsze bardzo jej się podobała. Chwilę się wahała, ale w końcu zapadła decyzja. Wybrała numer Portugalki i poprosiła o przekazanie jej konia. Dziewczyna się zgodziła i już po kilku dniach Cassia trafiła do Estrelli, gdzie od razu cała kadra się nią zajęła. Gdy była już odpowiednio przygotowana do dalszej pracy, zaczęła reprezentować stadninę w zawodach.
Praca na ujeżdżalni: To ziółko, którego trzeba bardzo pilnować, aby przypadkiem nie zaczęła sama obmyślać sobie treningu. Bywa, że naprawdę ciężko zmusić ją do współpracy, miewa lepsze i gorsze dni. Przez słowo 'gorsze', należy rozumieć oczywiście fakt, że klacz zmienia się w żyrafę skrzyżowaną antylopą i chodzi totalnie jak nie-koń. Gdy ma natomiast dobry dzień, co na szczęście zdarza się znacznie częściej, można z nią zrobić naprawdę dużo. O ile na łydkę oraz dosiad jest naprawdę czuła i wrażliwa, o tyle z wędzidłem bywa różnie. Musi mieć dość mocne kiełzno, gdyż bez tego potrafi popisywać się znajomością zasad wyścigów konnych podczas treningu ujeżdżeniowego. Choć wprawny jeździec bez problemu utrzyma ją dosiadem, to jednak ktoś, kto jeszcze nie siedzi żelaznym krzyżem, może mieć drobny kłopot z opanowaniem jej. Nigdy natomiast nie zdarza jej się jakiekolwiek brykanie, wspinanie się czy strojenie fochów. Potrafi się zabrać, ale nie ponosi, dlatego jest dość bezpiecznym koniem. Plus, to klacz. Stale o tym przypomina. Przypomina o złotej zasadzie, że klacz się prosi. Owszem, można ją do wielu rzeczy przekonać, jednak gdy podejmie się próbę zmuszenia jej, wtedy jest tragedia, bo koń czuje się urażony. Potrafi wtedy zatrzymać się i stać. No i co zrobisz, no nic nie zrobisz. Cassię wbiło w ziemię i stoi. Jest jeżdżona przez naprawdę dobrych jeźdźców.
Praca w terenie: O ile na maneżu potrafi stawiać na swoim, o tyle w terenie czuje się jak w niebie i nagle zapomina o wszelkich problemach ze swoją końską psychiką. Staje się grzeczna, spokojna, bez problemu prowadzi zastęp lub idzie w środku. Nawet przesadnie nie przyspiesza, po prostu delektuje się chwilą i cieszy się, że może podziwiać lasy. W galopie zdarza jej się wyprzedzanie tych koni, które są przed nią, jednak mocniejsze użycie ręki bądź dosiadu potrafi skutecznie wybić jej ten pomysł z głowy, przy czym trzeba pamiętać, że nie wolno jej szarpać, bo to przecież dama, za taką zniewagę po prostu się obrazi. Nie ciągnie do stajni, jest bardzo dzielna, ładnie współpracuje z jeźdźcem. Nie ma też takiej siły, która sprawiłaby, że klacz odmówi sobie kąpieli w wodzie. Czasem nieco ciągnie w stronę zwalonych drzew, które przypominają jej przeszkody crossowe. Ogólnie jest naprawdę przyjemna w terenie.
Zachowanie w obejściu: Tutaj jest wspaniałym misiem, który tylko czeka, aż się ją wygłaska lub nakarmi smakołykami i marchwią. W obejściu nie sprawia najmniejszych nawet problemów, jest bardzo miła i spokojna, ładnie daje się wyczyścić w całości. Należy tylko pamiętać o tym, aby nie stosować zbyt twardych szczotek, bo (jak to Cassia zwykła wszystkim przypominać) jest damą i to nie wypada księżniczki szorować czymś, co nie jest aksamitne. Na szczęście jest czyściochem, dlatego też nie ma zwykle jakiś większych zaklejek, a zatem używanie szczotki z twardszym włosiem jest konieczne naprawdę rzadko. Kopyta daje ładnie, dobrze się ją siodła, nie kręci się, nie wariuje. Jest tylko mistrzem zadymania się, zatem jak dopina się popręg, to nagle okazuje się, że brakuje kilku centymetrów, aby w ogóle ją zapiąć, jednak gdy już popuści, nagle dopina się na trzecie lub nawet czwarte dziurki. Z kiełznaniem nie ma problemów, ale trzeba uważać na jej wrażliwe ząbki.
W stajni: Nie wywołuje konfliktów... konflikty znajdują się same. Inne konie często ją zaczepiają, a ona ma to do siebie, że w takiej sytuacji po prostu musi im odpyskować. Wtedy zaczyna się machanie głowami, potem rżenie, potem niespokojne łażenie po boksie połączone z równie niespokojnym sapaniem, aż w końcu słychać kopanie w ścianki boksu i to już oznacza, że Cassia się pobiła ze znajomymi. Właściwie zdarza się to aż nazbyt często, szczególnie w okresie zimowym, gdy podłoże jest skute i konie wychodzą luzem tylko na halę, bo padoki są zbyt zmrożone. Wtedy znudzona gniadoszka zaczyna szukać sobie rozrywki w postaci wyżywania się na kolegach ze stajni. Podczas karmienia jest bardzo głośna, ale nie przesadza. Czyszczenie jej w boksie jest jak najbardziej możliwe. Nie znosi długiego stania w stajni i potrzebuje naprawdę dużo ruchu.
Na padoku: Trochę wariuje i rozstawia wszystkie konie po kątach, co nie zmienia faktu, że można znaleźć jej towarzystwo, w którym czuje się naprawdę dobrze. Zależy jej na zajęciu stanowiska szefa w stadzie, w związku z czym wypuszczanie jej na padoki z końmi dominującymi jest jednoznaczne ze sporymi konfliktami. Lubi się bawić z przyjaciółmi, nie przeszkadza jej obecność wałachów. Często biega, chce pozbyć się nadmiarów energii i naprawdę potrafi wariować, brykać i skakać. Na padoku, na który wychodzi, mamy dodatkowo podniesiony płot, gdyż ta panna postanowiła jednym susem wydostać się z pastwiska i biegać wesoło po całym terenie stadniny. Jakby nie patrzeć - trochę niebezpieczne. Bramki sama nie potrafi otworzyć, co bardzo nas cieszy, ale pokonywanie płotu poprzez skoki to dla niej niewielki kłopot. Na szczęście nawet, jeśli uda jej się skoczyć, nie ucieka. Gdyby próbowała, to prawdopodobnie długo byśmy jej nie złapali.
Na zawodach: Starty rozpoczęła po przyjeździe do nas. To koń o ogromnych możliwościach sportowych, które staramy się jak najlepiej wykorzystać. W przyczepce jest z nią po prostu jedna wielka tragedia, klacz potrafi się rzucać i kopać w ścianki, dodatkowo musi jechać sama, bo gdy inne konie jadą z nią, natychmiast rozpoczyna się wielka walka albo ogólnoplanetarna panika. Po wystrzeleniu z przyczepki na koniec drogi, Cassia przez dłuższą chwilę jest bardzo nerwowa, jednak po kilku kółkach stępa w ręku, zaczyna się wyciszać i można zacząć przygotowywanie jej do zawodów. Podczas czyszczenia i siodłania znów staje się potulnym misiem. Na rozprężalni powoli zaczyna już wynagradzać trudy związane z podróżą wspaniałym skupieniem na dobrym jeźdźcu.
Hodowla: Choć klacz została oficjalnie dopuszczona do hodowli, to jednak nie wróżymy jej wielkiej kariery jako klacz matka. Zależy nam na jej rozwoju sportowym. Jeżeli będą chętni na źrebaka po niej, wtenczas jak najbardziej zostanie dopuszczona. Jej dodatkowym atutem jest wspaniały rodowód, dlatego jest szansa, że gdy zdobędzie już trochę osiągnięć, stanie się rozpoznawalną klaczą zarówno w sporcie jak i hodowli.
Chody: Bardzo eleganckie, ładne, energicznie, ale kosmicznie niewygodne. Praca na niej w kłusie ćwiczebnym to dla wielu mordęga, a przejście do galopu jest chwilową przerwą w cierpieniach. Zdecydowanie nie dla kogoś, kto ma słaby dosiad lub jakiekolwiek problemy z równowagą, bo po prostu się z niej wypadnie. Wysiedzenie jej kroku bardzo wspomaga odpowiednie zebranie. Ma obszerny ruch, bardzo ładną foulę. Wszystkie chody bardzo obszerne i eleganckie. Ze względu na ruch bardzo ładnie prezentuje się w dresażu.
Praca na ujeżdżalni: To ziółko, którego trzeba bardzo pilnować, aby przypadkiem nie zaczęła sama obmyślać sobie treningu. Bywa, że naprawdę ciężko zmusić ją do współpracy, miewa lepsze i gorsze dni. Przez słowo 'gorsze', należy rozumieć oczywiście fakt, że klacz zmienia się w żyrafę skrzyżowaną antylopą i chodzi totalnie jak nie-koń. Gdy ma natomiast dobry dzień, co na szczęście zdarza się znacznie częściej, można z nią zrobić naprawdę dużo. O ile na łydkę oraz dosiad jest naprawdę czuła i wrażliwa, o tyle z wędzidłem bywa różnie. Musi mieć dość mocne kiełzno, gdyż bez tego potrafi popisywać się znajomością zasad wyścigów konnych podczas treningu ujeżdżeniowego. Choć wprawny jeździec bez problemu utrzyma ją dosiadem, to jednak ktoś, kto jeszcze nie siedzi żelaznym krzyżem, może mieć drobny kłopot z opanowaniem jej. Nigdy natomiast nie zdarza jej się jakiekolwiek brykanie, wspinanie się czy strojenie fochów. Potrafi się zabrać, ale nie ponosi, dlatego jest dość bezpiecznym koniem. Plus, to klacz. Stale o tym przypomina. Przypomina o złotej zasadzie, że klacz się prosi. Owszem, można ją do wielu rzeczy przekonać, jednak gdy podejmie się próbę zmuszenia jej, wtedy jest tragedia, bo koń czuje się urażony. Potrafi wtedy zatrzymać się i stać. No i co zrobisz, no nic nie zrobisz. Cassię wbiło w ziemię i stoi. Jest jeżdżona przez naprawdę dobrych jeźdźców.
Praca w terenie: O ile na maneżu potrafi stawiać na swoim, o tyle w terenie czuje się jak w niebie i nagle zapomina o wszelkich problemach ze swoją końską psychiką. Staje się grzeczna, spokojna, bez problemu prowadzi zastęp lub idzie w środku. Nawet przesadnie nie przyspiesza, po prostu delektuje się chwilą i cieszy się, że może podziwiać lasy. W galopie zdarza jej się wyprzedzanie tych koni, które są przed nią, jednak mocniejsze użycie ręki bądź dosiadu potrafi skutecznie wybić jej ten pomysł z głowy, przy czym trzeba pamiętać, że nie wolno jej szarpać, bo to przecież dama, za taką zniewagę po prostu się obrazi. Nie ciągnie do stajni, jest bardzo dzielna, ładnie współpracuje z jeźdźcem. Nie ma też takiej siły, która sprawiłaby, że klacz odmówi sobie kąpieli w wodzie. Czasem nieco ciągnie w stronę zwalonych drzew, które przypominają jej przeszkody crossowe. Ogólnie jest naprawdę przyjemna w terenie.
Zachowanie w obejściu: Tutaj jest wspaniałym misiem, który tylko czeka, aż się ją wygłaska lub nakarmi smakołykami i marchwią. W obejściu nie sprawia najmniejszych nawet problemów, jest bardzo miła i spokojna, ładnie daje się wyczyścić w całości. Należy tylko pamiętać o tym, aby nie stosować zbyt twardych szczotek, bo (jak to Cassia zwykła wszystkim przypominać) jest damą i to nie wypada księżniczki szorować czymś, co nie jest aksamitne. Na szczęście jest czyściochem, dlatego też nie ma zwykle jakiś większych zaklejek, a zatem używanie szczotki z twardszym włosiem jest konieczne naprawdę rzadko. Kopyta daje ładnie, dobrze się ją siodła, nie kręci się, nie wariuje. Jest tylko mistrzem zadymania się, zatem jak dopina się popręg, to nagle okazuje się, że brakuje kilku centymetrów, aby w ogóle ją zapiąć, jednak gdy już popuści, nagle dopina się na trzecie lub nawet czwarte dziurki. Z kiełznaniem nie ma problemów, ale trzeba uważać na jej wrażliwe ząbki.
W stajni: Nie wywołuje konfliktów... konflikty znajdują się same. Inne konie często ją zaczepiają, a ona ma to do siebie, że w takiej sytuacji po prostu musi im odpyskować. Wtedy zaczyna się machanie głowami, potem rżenie, potem niespokojne łażenie po boksie połączone z równie niespokojnym sapaniem, aż w końcu słychać kopanie w ścianki boksu i to już oznacza, że Cassia się pobiła ze znajomymi. Właściwie zdarza się to aż nazbyt często, szczególnie w okresie zimowym, gdy podłoże jest skute i konie wychodzą luzem tylko na halę, bo padoki są zbyt zmrożone. Wtedy znudzona gniadoszka zaczyna szukać sobie rozrywki w postaci wyżywania się na kolegach ze stajni. Podczas karmienia jest bardzo głośna, ale nie przesadza. Czyszczenie jej w boksie jest jak najbardziej możliwe. Nie znosi długiego stania w stajni i potrzebuje naprawdę dużo ruchu.
Na padoku: Trochę wariuje i rozstawia wszystkie konie po kątach, co nie zmienia faktu, że można znaleźć jej towarzystwo, w którym czuje się naprawdę dobrze. Zależy jej na zajęciu stanowiska szefa w stadzie, w związku z czym wypuszczanie jej na padoki z końmi dominującymi jest jednoznaczne ze sporymi konfliktami. Lubi się bawić z przyjaciółmi, nie przeszkadza jej obecność wałachów. Często biega, chce pozbyć się nadmiarów energii i naprawdę potrafi wariować, brykać i skakać. Na padoku, na który wychodzi, mamy dodatkowo podniesiony płot, gdyż ta panna postanowiła jednym susem wydostać się z pastwiska i biegać wesoło po całym terenie stadniny. Jakby nie patrzeć - trochę niebezpieczne. Bramki sama nie potrafi otworzyć, co bardzo nas cieszy, ale pokonywanie płotu poprzez skoki to dla niej niewielki kłopot. Na szczęście nawet, jeśli uda jej się skoczyć, nie ucieka. Gdyby próbowała, to prawdopodobnie długo byśmy jej nie złapali.
Na zawodach: Starty rozpoczęła po przyjeździe do nas. To koń o ogromnych możliwościach sportowych, które staramy się jak najlepiej wykorzystać. W przyczepce jest z nią po prostu jedna wielka tragedia, klacz potrafi się rzucać i kopać w ścianki, dodatkowo musi jechać sama, bo gdy inne konie jadą z nią, natychmiast rozpoczyna się wielka walka albo ogólnoplanetarna panika. Po wystrzeleniu z przyczepki na koniec drogi, Cassia przez dłuższą chwilę jest bardzo nerwowa, jednak po kilku kółkach stępa w ręku, zaczyna się wyciszać i można zacząć przygotowywanie jej do zawodów. Podczas czyszczenia i siodłania znów staje się potulnym misiem. Na rozprężalni powoli zaczyna już wynagradzać trudy związane z podróżą wspaniałym skupieniem na dobrym jeźdźcu.
- dresaż: Trzeba przyznać, że ta dyscyplina nieco ją nudzi. W prawdzie nie pokazuje tego jakoś bardzo i nie ziewa na czworoboku, ale jednak za tym nie przepada. Z czego to wynika? Ta klacz to po prostu kaskader, a każda sytuacja, do której może zakraść się nuda, sprawia, że Cassia przymula. Gdy jest dobrze zgrana z jeźdźcem, potulnie wykonuje wszystkie polecenia, ale nie widać w niej tej iskierki szczęścia. Z czym nie ma problemu nigdy, to jej zebranie. Niezależnie od tego, co się dzieje, klacz zawsze ma ładnie ustawioną głowę oraz dobrze podstawiony zad. Wszelkie wolty i łuki wyjeżdża z ładnym wygięciem i ogólnie radzi sobie naprawdę dobrze. Zmiany tempa także nie sprawiają jej najmniejszych problemów, jednak przejścia z wyższego do niższego chodu bywają niepłynne, gdy klaczy zależy na tym, żeby się wybiegać. Musi jej jednak dosiadać ktoś, kto ma pewny dosiad - przejścia zaczęte od dosiadu dają naprawdę genialne efekty, jednak te zaczęte od ręki natychmiast powodują usztywnienie klaczy w potylicy, co wpływa na cały jej ruch oraz ogólną prezentację.
- skoki: Jest bardzo zwinna, szybka i bardzo chętna do pracy. Tutaj może wyżyć się i spalić nadmiary energii, zatem atakuje przeszkody naprawdę pewnie. Nie jest jednak koniem łatwym w prowadzeniu, wręcz przeciwnie. Wszystko skoczy, co do tego nie ma najmniejszej wątpliwości, jest dzielna i doskonale radzi sobie także na trudnych przeszkodach, jedynym jej mankamentem jest to, że gdy tak leci, może być niedokładna. Zdarza się, że po prostu biednie na oślep, rozmontowując połowę przeszkód. Dlatego właśnie potrzebuje jeźdźca, który opanuje jej nadmiary energii i poradzi sobie z szalejącą klaczą. Ktoś, kto będzie w stanie okiełznać jej charakter, na parkurze jest w stanie zrobić z nią cuda. Dzięki jej sile i energii potrafi pokonać cały parkur z bardzo dobrym czasem, a odpowiednio prowadzona jest w stanie pojechać wszystko naprawdę dokładnie. Jej sukces lub porażka zależy w dużej mierze właśnie od tego, kto ją dosiada.
- cross: Tutaj jest po prostu w swoim świecie. Śmiga jak dzika, zaatakuje wszystko, praktycznie nie popełnia błędów. Podobnie jak w skokach, jej sukces zależy od jeźdźca i tego, jak on ją prowadzi. Klacz potrafi zyskać naprawdę dobry czas, ma świetną równowagę i radzi sobie doskonale podczas trudnej trasy. Choć jej charakter znacznie utrudnia prowadzenie, to jednak dobrzy jeździec może wycisnąć z niej naprawdę wiele. To bomba zegarowa, która tylko czeka na jakiś znak, aby wybuchnąć. Nie boi się wody, dzielnie pokonuje wszystkie przeszkody. Zadaniem jeźdźca jest naprowadzenie jej oraz przypilnowanie, aby szła bezpiecznie i uważała na przeszkody. Jeśli jest z kimś dobrze zgrana, wtedy ta para ma szanse osiągnąć naprawdę wiele.
Hodowla: Choć klacz została oficjalnie dopuszczona do hodowli, to jednak nie wróżymy jej wielkiej kariery jako klacz matka. Zależy nam na jej rozwoju sportowym. Jeżeli będą chętni na źrebaka po niej, wtenczas jak najbardziej zostanie dopuszczona. Jej dodatkowym atutem jest wspaniały rodowód, dlatego jest szansa, że gdy zdobędzie już trochę osiągnięć, stanie się rozpoznawalną klaczą zarówno w sporcie jak i hodowli.
Chody: Bardzo eleganckie, ładne, energicznie, ale kosmicznie niewygodne. Praca na niej w kłusie ćwiczebnym to dla wielu mordęga, a przejście do galopu jest chwilową przerwą w cierpieniach. Zdecydowanie nie dla kogoś, kto ma słaby dosiad lub jakiekolwiek problemy z równowagą, bo po prostu się z niej wypadnie. Wysiedzenie jej kroku bardzo wspomaga odpowiednie zebranie. Ma obszerny ruch, bardzo ładną foulę. Wszystkie chody bardzo obszerne i eleganckie. Ze względu na ruch bardzo ładnie prezentuje się w dresażu.
Bonitacja: 90pkt.
Dopuszczony do hodowli: tak
Choroby genetyczne (dziedziczone): brak
Kastracja: nie
Ilość potomków: 0
Cena wyźrebienia: 10.000 h
- I miejsce w zawodach WKKW kl. * | Liliowa Zatoka
- I miejsce w zawodach crossowych (WKKW kl. **) | Hipodrom Pimlico
- I miejsce w zawodach ujeżdżeniowych (WKKW kl. **) | Hipodrom Pimlico
- I miejsce w zawodach WKKW kl. hard | Liliowa Zatoka
- I miejsce w zawodach skokowych (WKKW kl. **) | Hipodrom Pimlico
- I miejsce w zawodach WKKW kl. hard | IAHF
- II miejsce w zawodach WKKW kl. hard | Firenze Stud
- II miejsce w zawodach ujeżdżeniowych (WKKW kl. **) | Hipodrom Pimlico
- II miejsce w zawodach WKKW kl. hard | Hipodrom Paris
- II miejsce w zawodach skokowych kl. C | Hipodrom Paris
- II miejsce w zawodach crossowych (WKKW kl. **) | Hipodrom Pimlico
- II miejsce w zawodach crossowych kl. * | Hipodrom Pimlico
- II miejsce w zawodach crossowych kl. hard | Hipodrom Paris
- II miejsce w zawodach crossowych kl. * | Hipodrom Pimlico
- II miejsce w zawodach skokowych (WKKW kl. **) | Hipodrom Pimlico
- II miejsce w zawodach crossowych kl. hard | Hipodrom Paris
- III miejsce w zawodach crossowych kl. medium | Summer-Berry
- III miejsce w zawodach crossowych kl. medium | Hipodrom Paris
- III miejsce w zawodach dresażu kl. P | Hipodrom Paris
- III miejsce w zawodach WKKW kl. hard | Hipodrom Paris
- III miejsce w zawodach crossowych kl. * | Hipodrom Pimlico
- III miejsce w zawodach ujeżdżeniowych kl. P | Hipodrom Paris
- III miejsce w zawodach crossowych (WKKW kl. **) | Hipodrom Pimlico
- III miejsce w zawodach ujeżdżeniowych (WKKW kl. **) | Hipodrom Pimlico
- III miejsce w zawodach skokowych (WKKW kl. **) | Hipodrom Pimlico
- Wyróżnienie w zawodach ujeżdżeniowych kl. P | Hipodrom Paris
- Wyróżnienie w zawodach WKKW kl. hard | Hipodrom Paris
- Wyróżnienie w zawodach skokowych kl. C | Hipodrom Paris
- Wyróżnienie w zawodach ujeżdżeniowych kl. P | Hipodrom Paris
- Wyróżnienie w zawodach skokowych kl. N | Hipodrom Paris
- ...
Właściciel: Estrella Baroque
Poprzedni właściciel: Florence Sport Stud
Hodowca: Black Power Stud
Data pojawienia się w wirtualu: luty 2016
Data zdobycia pierwszej gwiazdki: 8 grudnia 2017
Choroby przewlekłe: brak
Kontuzje: brak
Przebyte choroby: brak
Przyjmowane przewlekle leki: brak
Wady postawy: brak
Przeciwwskazania użytkowania: brak
Szczepiony: tak
Odrobaczany: tak
Kuty: tak (4)
Werkowany: tak
Alergik: nie
Ujeżdżony w wieku: 3 lat
Skoki: tak
Potęga skoku luzem: 145cm
Potęga skoku pod jeźdźcem: 135cm
Western: nie
Zaprzęgany: nie
Charakter: temperamentny
Poziom płochliwości: niski
Wodze dodatkowe: brak
Umiejętności dodatkowe/sztuczki: brak
Sposób noszenia jeźdźca: wybijający
Umaszczenie: gniade
Odmiany na głowie: gwiazdka
Odmiany na nogach: brak
Pozostałe odmiany: brak
Wzrost: 172cm
Strzyżony: zimą
Wrażliwe punkty: chrapy
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz