wał. Red Passion | sp, 2012

Imię: Red Passion
Pseudonim w stajni: Passion
Rasa: Szlachetna Półkrew
Płeć: Wałach
Data urodzenia: 25 sierpnia 2012

Red Passion
[sp]
Cocaine Passion MA
[oo]
???
???
???
???
???
???
Kuzuri [hann]
???
???
dresaż [N-CC]
Historia: Pewnego dnia Agness dowiedziała się o sprzedaży potomków na Oak Island Stud. Postanowiła tam zajrzeć. Już kilka chwil później przeglądała koniki i w oczy rzucił jej się piękny, nietypowej urody ogierek. Jako, że panowała zasada kto pierwszy, ten lepszy, jak najszybciej wystawiła formularz. No i stało się, już kilka dni później Elvia odezwała się, że możemy zabierać konika. Agness od razu po niego pojechała. Przypadło jej wybranie imienia dla małego dresażysty. Padło na Red Passion.

Praca na ujeżdżalni: Passion jest bardzo chętny do pracy. Za każdym razem, gdy ma chodzić pod siodłem, stawia wesoło uszy na baczność i z chęcią pracuje. Grzecznie stoi podczas wsiadania, bez żadnych oporów stoi i przy wsiadaniu z ziemi i ze schodków. Może pracować zarówno na maneżu, jak i na hali, nie boi się zamkniętych przestrzeni. Generalnie nie jest płochliwy. Bardzo ładnie odpowiada na umiejętnie wydane polecenia. Jest czuły na pomoce, w szczególności na łydkę. Koń do przodu, który jednocześnie nie jest nie do zatrzymania. Na początku jazdy jest nieco roztrzepany. Wszystko go interesuje, patrzy na wszystko wkoło i nie zbyt interesuje go fakt, że ma jeźdźca na grzbiecie. Ogarnia się dopiero w kłusie, gdy jeździec zaczyna pracować półparadą. Jest bardzo mądry i szybko się uczy, ale jest też bardzo cwany. Zawsze na początku jazdy, jeśli nie zna jeszcze jeźdźca, cały czas go próbuje. A to nie skręci, a to nie zwolni, a to nie ruszy, a to nagle odskoczy. Po prostu trzeba tą fazę przeczekać i cały czas go korygować. Jeśli wyczuje już, że ma do czynienia z doświadczonym jeźdźcem, zaczyna ustawiać się na pomoce i doskonale współpracować. Jeśli jednak stwierdzi, że jeździec sobie z nim nie radzi, zapisuje to na swoim dysku twardym w głowie i wiśta wio, piekła nie ma. Bardzo nie lubi, gdy używa się na nim bata. Jeśli delikatnie, jakoś to przeżyje, ale jeśli za mocno lub w jego wrażliwą słabiznę, można się spodziewać, że odda dwa razy mocniej strzeleniem z zada. Ogólnie raczej nie ma w zwyczaju brykania, ale to jest taka chwila słabości. Podczas pracy w ręku jest raczej grzeczny, aczkolwiek nie lubi, gdy jest lonżowany z batem. Czasami wtedy próbuje uciec, ale zwykle problem kończy się, gdy odłoży się jego obiekt nienawiści. Spokojnie można lonżować go samą linką, ponieważ chętnie idzie do przodu. Nie buntuje się na wypinacze.

Praca w terenie: Red w tereny chodzi zawsze w grupie, ponieważ jest jeszcze bardzo młody i przez to czasami jeszcze płoszy się na otwartej przestrzeni. Jest żwawy, zwykle idzie jako środkowy lub jeden z pierwszych. Boi się wzbijających się w powietrze ptaków, ale jego spłoszenie kończy się najczęściej tylko na dwóch - trzech nie zbyt mocnym barankach i wraca do normy. Jako, że Lwie Serce to on w terenie nie jest, a wierzy, że człowiek obroni go przed wszystkim, idzie zawsze ustawiony i na kontakcie. Czasami zdarza mu się wyprzedzać inne konie w czasie galopu w stronę stajni, ale jesteśmy w trakcie pracowania nad tym. Gdy galopuje się na nim w pełnym siadzie i dobrze przysiądzie, wtedy jest spokojny i nie próbuje ani wyprzedzać, ani kombinować. Trzeba go pilnować, ponieważ gdy wyczuje, że dana ścieżka prowadzi do stajni, zdarza mu się po prostu ni stąd ni zowąd, nikogo nie ostrzegając, skręcić tam i powolnym krokiem oddalić się od reszty i zwyczajnie iść do domu. Jeśli się go natomiast zablokuje wodzą, bez słowa idzie dalej. Nie ma co jednak liczyć na to, że wejdzie do wody. O tym nawet nie ma co pomarzyć. Woda gryzie i koniec.

Zachowanie w obejściu: Red jest strasznym pieszczochem. Uwielbia być głaskany, w szczególności po kłębie i szyi, nieco mniej po głowie. Lubi też czyszczenie. Stoi grzecznie na uwiązie, choć czasami potem uwiąz jest do połowy zjedzony, ale to już druga para kaloszy. Podczas czyszczenia zgrzebłem jest nieco niespokojny, gdy czyści mu się słabiznę, ponieważ jest to jego wrażliwy punkt, a zgrzebło jakby nie patrzeć delikatne nie jest. Używamy gumowego, aby jak najmniej go to denerwowało. Dalsze czyszczenie szczotkami przebiega już bez żadnych problemów. Pozwala się dotykać po uszach, nogach. Grzecznie pozwala wyczyścić sobie kopyta. Jest bardzo cierpliwy. Podczas wizyt weterynarza jest z nim różnie. Środki na odrobaczanie przyjmuje dobrze, pozwala sobie zajrzeć do pyska, dzielnie znosi tarnikowanie zębów, lecz panicznie boi się strzykawek. Odsuwa się od weterynarza i groźnie łypie na niego okiem. Aby zrobić mu jeden zastrzyk potrzeba weterynarza, który się w niego wbije, dwóch ludzi, którzy będą go trzymać za kantar i kolesia od marchewki. Wtedy ewentualnie się udaje. W każdym razie szczepienia to dla niego traumatyczne przeżycie. Przy wizytach kowala jest już znacznie lepiej. Grzecznie stoi podczas werkowania, bo wie, że im grzeczniej będzie stał, tym szybciej wróci do boksu. Czasem nieco się denerwuje podczas wbijania podkowiaków, ale wystarczy koleś od marchewki, żeby znów stał się oazą spokoju. Kąpieli nie lubi... i to bardzo. No bo w końcu woda gryzie. Do kąpania potrzeba trzech osób. Jedna, która myje, druga, która trzyma, żeby się nie odsadził i trzecia, która pilnuje, żeby nie nadepnął na wąż.

W stajni: Wałach stoi w stajni zamkniętej. Uwielbia się kłaść i zasypiać na leżąco, więc musimy pilnować, aby ściółka była odpowiednio nasypana, aby się nie poobcierał lub zaklinował. Swoich sąsiadów traktuje dobrze chyba, że akurat jest rozdawane jedzenie. Wtedy wyciąga szyję najdalej jak tylko może, żeby ukraść coś z wiader czy siatek na siano, a jeśli mu się nie udaje, z oburzeniem rzuca się z zębami na inne konie i rży. Jeśli zostanie sam najpierw włącza się tryb "głośny lament" i cały czas rży i chodzi niespokojnie po boksie, potem przestawia się na tryb "stoicki spokój" i w spokoju je sianko. Pozwala się oporządzać w boksie, nie jest jak niektóre konie, które boks uważają za swoje królestwo i nikt nie ma tam wstępu.

Na padoku: Idzie na padok spokojnie i nie próbuje wyrywać. Gdy się go wypuści, najpierw obowiązkowa runda honorowa w galopie wkoło padoku, potem jedzenie. Wychodzi na padok z młodymi ogierami lub z wałaszkami. Jest małym zbójem, bo żadnemu z kolegów nie pozwala w spokoju najeść się trawy. A to któregoś pogryzie w zad, a to się na niego wepchnie, a jeśli któryś odda mu zębami albo zadem, od razu robi w tył zwrot i ile pary w kopytach dali zasuwa na drugi koniec padoku. Jest bardzo ostrożny w tym, co zjada. Nigdy nie zje czegoś, czego nie jest pewien i doskonale rozróżnia rośliny trujące od jadalnych. Uwielbia ścigać się z końmi wkoło padoku i wesoło brykać. Prawie za każdym razem musi się wytarzać i potem wygląda jak takie dziecko pustyni.

Na zawodach: Pierwszy krok jest zawsze najtrudniejszy, przedstawiamy przyczepkę. Ten niepozorny obiekt to największy wróg naszego dzielnego rumaka. Gdy ją widzi, najchętniej czmychnął by z powrotem do stajni. No ale jak trzeba to trzeba. Konik zablokowany z tyłu lonżą, a z przodu pociągany uwiązem zamyka oczy i postanawia postawić pierwszy krok na rampie, kiedy nagle zdaje sobie sprawę, że to wcale nie zjada w całości i z ochotą wchodzi dalej, no bo w końcu w środku czeka pyszne sianko. Dzielnie stoi, pozwalając się przywiązać, a gdy tylna belka jest już zamknięta, jest całkiem spokojny i z ochotą zjada swoją zdobycz, którą jednak niestety częściej jest uwiąz, niż sianko. W drodze nie kopie w ścianki przyczepy, tylko dzielnie jedzie w świat. Podczas wysiadania jest już znacznie łatwiej. Gdy tylko blokująca z tyłu belka zostanie zdjęta, Passion zaczyna się cofać. Powoli i prosto, więc nie ma ryzyka, że spadnie z rampy. Podczas czyszczenia i siodłania jest spokojny i zaciekawiony tym, co będzie się działo. Na rozprężalni początkowo chce się przywitać ze wszystkimi obecnymi przedstawicielami gatunku, ale jeśli mu się tego zakaże, wcale się nie buntuje. Dzielnie się rozgrzewa. Po starcie spuszcza cały stres i rozluźnia się z przekonaniem, że zaliczył kawał dobrej roboty.
  • dresaż: Passion od zawsze wykazywał umiejętności ku tej dziedzinie. Jest jeszcze młody, ale mimo to bardzo przykłada się do zadania. Błyskawicznie się ustawia na wędzidło. Na początku jest nieco spięty. Pierwsze zatrzymanie, nie ważne z jakiego chody, zawsze jest równo jak pod linijkę. Później ruszenie także nie sprawia mu problemów. Dzielnie wyjeżdża wolty, serpentyny, półwolty, koła mniejsze i większe, przekątne, wszelkie zmiany kierunku. Doskonale oddaje rysunek przejazdu. Nawet nie przyjdzie mu do głowy, aby skrócić narożnik czy zejść ze ściany. Dobrze radzi sobie podczas zmian tempa. Nie zadziera głowy przy przejściach, cały czas ładnie opiera się o wędzidło, ale jednocześnie jest lekki, jak gdyby trzymało się w rękach pióro. Nie boi się tłumów ani powiewających flag, parasoli.

Zdrowie: Wałaszek nigdy jeszcze nie chorował. Jest bardzo odporny na czynniki chorobotwórcze i nie wymaga derkowania chyba, że w naprawdę chłodny dzień. Po ojcu odziedziczył arabską wytrzymałość, więc nie ma żadnych problemów z kondycją. Ma bardzo mocne kopyta, więc nie powinno być w przyszłości problemów z ich kruszeniem się. Wszelkie badania przeszedł poprawnie i nie było żadnych przeciwwskazań w dopuszczeniu go do hodowli.

Hodowla: Red Passion został wykastrowany na życzenie Agnes w czerwcu 2018 roku.

Chody: Red Passion ma bardzo charakterystyczne chody. Nosi miękko, a jednocześnie bardzo efektownie się rusza. Jest koniem do przodu, w jego ruchu widać lekkość i płynność, ale zarazem także siłę. Stęp jest obszerny, bardzo szybki, kłus energiczny z piękną fazą zawieszenia, galop natomiast nieco krótszy, ale także wygodny i ładny.
Bonitacja:
Kastracja: tak
Cena stanowienia:
Cena nasienia mrożonego:
  1. I miejsce w zawodach dresażu kl. C | Hipodrom Paris
  2. I miejsce w zawodach dresażu kl. C | Hipodrom Paris
  3. II miejsce w zawodach dresażu kl. C | Hipodrom Paris  
  4. III miejsce w zawodach ujeżdżeniowych kl. C | Liliowa Zatok
  5. III miejsce w zawodach dresażu kl. C | Hipodrom Paris  
  6. III miejsce w zawodach dresażu kl. C | Hipodrom Lider 
  7. Wyróżnienie w zawodach ujeżdżeniowych kl. C | Hipodrom Blue Echo
Właściciel: Estrella Baroque
Poprzedni właściciel: Oak Island
Hodowca: Oak Island
Data pojawienia się w wirtualu: 20 lipca 2015
Choroby przewlekłe: brak
Kontuzje: brak
Przebyte choroby: brak
Przeciwwskazania użytkowania: brak
Szczepiony: tak
Odrobaczany: tak
Kuty: tak (4)
Alergik: nie

Ujeżdżony w wieku: 3 lat
Potęga skoku luzem: niemierzona
Potęga skoku pod jeźdźcem: niemierzona
Zaprzęgany: nie
Poziom płochliwości: przeciętny
Wodze dodatkowe: brak
Sposób noszenia jeźdźca: miękki
Umaszczenie: srokate
Wzrost: 157 cm
Strzyżony: zimą

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz